Door de slechte communicatie tussen de Italiaanse en Nederlandse luchtverkeersleiding (ATC) vermeldde het vluchtplan niet dat er 41 mensen aan boord van de Hercules waren. Brandweerlieden gingen er daarom van uit dat alleen de standaardbemanning van vier personen (kapitein, eerste officier, boordwerktuigkundige en loadmaster) aan boord was. Het militaire reddingsteam reageerde minimaal en ondernam geen enkele reddingsoperatie. Ze concentreerden zich uitsluitend op het blussen van de brand zonder te proberen de deuren te openen of de cabine te beschermen. Ze riepen geen verdere hulp of versterkingen in.  Ook de burgerbrandweerlieden van de luchthaven hadden moeite om de crashlocatie te bereiken vanwege de slechte coördinatie met de militaire brandweerlieden. Niemand wist of de militaire brandweerlieden de situatie onder controle hadden of hulp nodig hadden.

Bijna een half uur later, toen de eerste brandweerman erin slaagde een deur van de Hercules te openen, werd de gruwelijke realiteit duidelijk: het vliegtuig zat vol met mensen. Deze tragedie decimeerde de Nederlandse legerband. De band trad in de zomer van 1996 een week lang op in Italië. Daarna verzocht het Nederlandse leger het Belgische leger hen te repatriëren van Rimini naar Eindhoven. De weinige overlevenden van deze tragedie moesten vechten met het militaire establishment, de “Grote Stille”, om zelfs maar een beetje informatie te verkrijgen. Ondanks een dossier van meer dan een meter dik, werd de waarheid over deze tragedie nooit helemaal duidelijk.

De verkeersleider in de verkeerstoren van luchthaven Eindhoven en de brandweercommandant werden geschorst en vervolgens jarenlang vervolgd. Ze werden in 2001 vrijgesproken en kregen vervolgens in 2004 excuses en een schadevergoeding.